رجوع به فهرست اين احاديث ، اقوال و اشعار عربى در آخر كتاب تا حد ممكن دسترسى به منابعى كه مورد استفاده واقع شده ميسر شده و مىتوان به اين منابع براى آگاهى بيشتر مراجعه كرد . اما برخى تغييرات كه به ناچار در ارائه رسم الخط داده شده عبارتند از : 1 . جدا كردن « به » حرف اضافه از متمم‌ها ، البته در مواردى كه « به » به همراه كلمهء بعد از خودش يك قيد را تشكيل داده‌اند ، همچنان مانند متن چسبان نوشته شده است . مثل : به حقيقت ، به‌يك‌بار . 2 . پنج واج « گ ، پ ، ژ ، چ و دال عجمى ( « پيذا » ) » به شكل امروزى نوشته شده است . 3 . حرف « را » نشانى مفعول هرجا به مفعول چسبيده بود به شكل امروزى از مفعول خود جدا نوشته شده است . 4 . در راستاى رعايت ويژگى رسم الخط نسخى اصل دربند ( 1 . 2 . 29 ) تعدادى از نقطه‌هايى كه كاتب در نقش ويرگول امروزى در متن قرار داده بود ، تا جايى كه به خوانش متن آسيب وارد نكند به صورت ويرگول نوشته شده‌اند . 5 . « مى » و « همى » استمرارى هرجا به فعل بعد خود چسبيده بود به صورت جدا نوشته شد » . 6 . همان گونه كه ( دربند 1 . 2 . 30 ) گفته شد « ياى » نكره ، « ياى » وحدت و همچنين پسوند ماضى استمرارى « اى » ( در دوم شخص مفرد ) هرجا بعد از كلمه‌اى كه به هاى غير ملفوظ « ه » ختم شده آمده ، به صورت « هء » نوشته شده است . در هر دو مورد « ياى نكره » و « ياى وحدت » و نيز پسوند « اى » ماضى استمرارى در دوم شخص مفرد به صورت امروزى نوشته شده است . 7 . كلماتى كه داراى حركت و شكل هستند و طرز تلفظ آنها با امروز تفاوت بسيار زيادى دارد به شكل و حركت و سياق امروزى نوشته شده ولى در پانوشت شكل و حركت و طرز تلفظ كهن آن ثبت شده است .